Het atelier is vernoemd naar Zlatka Štumberger. Zij werd in 1955 geboren in Maribor, Joegoslavië (huidige Slovenië). Deze stad was destijds beroemd vanwege de grootste textielfabriek van Joegoslavië (Mariborska tekstilna tovarna) en het bekendste zijde bedrijf (Svila) van Europa. En daardoor vestigden zich er ook veel kledingateliers en stoffenwinkels. Dat er in de flat waar Zlatka opgroeit ook een naaister woont, was daarom niet uitzonderlijk. Toch voelde Zlatka zich als jong meisje erg aangetrokken door de activiteiten aldaar en kwam regelmatig even bij deze dame langs en verwonderde zich telkens over al het moois wat daar gecreëerd werd. Dit wilde ze ook leren! Al gauw bleek dat Zlatka talent had voor het vak, zo is haar liefde voor het kleermaken ontstaan. Haar geboortestad gaf haar volop inspiratie om aan de slag te kunnen. Ondanks de opmars van de confectie-industrie, bleef Zlatka trouw aan het ambacht en hulde zichzelf en haar dierbaren in unieke goed zittende kleding. Toch kiest ze niet voor een carričre in het kleermakersvak, maar voltooid ze een opleiding in de civiele techniek. En geeft onder andere sturing tijdens  wegenbouwprojecten.

 

In 1980 verhuist Zlatka met gezin naar Nederland. De focus kwam weer op haar naaldkunsten te liggen, want haar meegenomen diploma en ervaring als vrouwelijke uitvoerder werd in Nederland niet geaccepteerd en een baan in dit vakgebied was niet mogelijk. Haar trouwe Bagat naaimachine krijgt een plaatsje in een aparte kamer in huis. Daar kon ze naar hartenlust haar creatieve geest de ruimte geven. Ze vergroot de kennis door zich te certificeren voor verschillende disciplines bij de ENSAID modevakschool. Ze geeft daarna naailessen en begint voor een aantal kledingzaken te werken. Haar hobby wordt een serieuze bron van inkomen. In 1997 besluit Zlatka haar eigen kledingatelier voor verstelwerkzaamheden en maatkleding te vestigen in Veendam. Zlatka kiest voor haar bedrijfslogo een vlinder, omdat na de metamorfose de rups in een mooie vlinder veranderd. Dit volwassen exemplaar noemt men het imago. De vlinder als symbool van datgene wat Zlatka ook bij haar klanten wil bereiken. Deze missie begint allemaal in een klein kamertje van 6 vierkante meter.

 

“We leven niet in een sprookje. De tijd van de onpraktische Sissi jurken is al lang voorbij. We hebben kleding nodig waarin we zelfstandig en met een prettig gevoel kunnen voortbewegen. En waarin men zich vooral durft te onderscheiden van de rest.”

 

 “Ik wil mensen laten stralen in hun kleding, zodat hun persoonlijkheid nog extra wordt versterkt. Mijn inspiratie komt vanuit de persoon; van de manier hoe iemand beweegt tot de gelegenheid waarvoor het kledingstuk bestemd is.”

 

De ruimte werd al snel te klein en de zoektocht naar een andere locatie brengt Mode Atelier Zlatka naar Ommelanderwijk. Grotere opdrachten zoals het aankleden van een compleet mannenkoor, de plaatselijke golfclub voorzien van colberts en de collecties voor haar eigen modeshows, boden de gelegenheid om succesvol haar kunsten te tonen. Verstelwerkzaamheden voor particulieren en winkels verdwenen daardoor naar de achtergrond. Door haar vakvrouwschap kon ze zich nu vooral richten op het ontwerpen en vervaardigen van couture en maatkleding. Zo kwam ze steeds meer in de richting van wat ze het allerliefste deed, creëren. Haar droom kwam uit. En dankzij de slogan “Uw wens, haar creatie” zijn nog vele wensen in vervulling gegaan.

 

“Het is fijn om mijn klanten te zien stralen wanneer ze, soms pas na jaren, eindelijk een kledingstuk mogen dragen waar ze zich helemaal in thuis voelen.”

 

In 2005 kwam er ’per ongeluk’ nog een specialisme bij; de togamakerij. Zlatka kreeg een oude toga van de Rijksuniversiteit Groningen in handen die ze wilde restaureren. Hierbij koos Zlatka voor nieuwe comfortabele materialen en werden details verfraaid. Het model is zoveel mogelijk terug gebracht naar het oorspronkelijke ontwerp van de Groninger toga. Dit resulteerde in een chique toga en al gauw wisten de professoren aan de Rijksuniversiteit Groningen haar te vinden. En er kwam een speciale bef voor de dames professoren, omdat zij over het algemeen geen witte overhemden dragen.

 

Zlatka haar kunsten bleven niet onopgemerkt en in 2009 mag Zlatka een nieuwe ‘kappa’ voor de Rijksuniversiteit Groningen ontwerpen. Deze kappa’s worden vervaardigd voor de bijzondere mensen die een eredoctoraat ontvangen van de universiteit. In 2009 maakt Zlatka ook twee ‘steken’, die ze cadeau geeft aan toenmalig rector magnificus prof. dr. Zwarts op de dag van de opening van het academisch jaar. Deze verrassing werd zeer positief ontvangen. Men besluit, na lange afwezigheid, dat de ‘steek’ bij bijzondere plechtigheden weer gedragen wordt door de pedellen. In 2011 is Zlatka voor al haar inzet om de Groninger universitaire kledingprotocol in ere te houden nog even in het zonnetje gezet door prof. dr. Zwarts bij zijn afscheid in de Martinikerk.

 

Na het succes van de toga’s voor de hoogleraren in Groningen, heeft Zlatka zich ook gespecialiseerd in andere toga dragers. Daardoor dragen ook trouwambtenaren, predikanten, advocaten en rechters naar volle tevredenheid een toga van Zlatka.

 

Nog volop ideeën en passie voor het vak…..., het overlijden van Zlatka kwam in 2015 onverwachts. Haar dochter, Monica Meerman, besluit de togamakerij voort te zetten. Zij vindt dat dit mooie ambacht niet verloren mag gaan. Daarnaast heeft ze het creatieve talent van haar moeder geërfd. Van jongs af aan heeft zij kunnen zien hoe haar moeder al die mooie dingen maakte en achter de schermen heeft ze mee geholpen in het bedrijf. De keuze om het atelier nieuw leven in te blazen was daarom ook gauw gemaakt. Zlatka haar silhouet is gekozen voor het nieuwe logo. De togamakerij is momenteel de enige in het noorden van het land. Met haar enthousiasme en respect voor het kleermakersvak zal Monica de traditie voortzetten.

 

 

 

 

 

 

© 1997-2020 Atelier Zlatka